Kendimle Söyleşi 2

merhaba
Bu gün 30 AĞUSTOS 2009 Pazar ..saat 11:09…hayatın ve sahteliklerin ağır geldiği ruhuma bir pencere,yep yeni bir başlangıç açmak istiyorum...
Bakış açısının geniş olabileceği,at gözlüklerinin atılacağı bir dünya hayâl ediyorum şu an……Beni anlamanız dileğiyle…

Sevgi ve saygılarımla…





BELKİ SONRA UYANMAK İSTERİM DÜNYAYA…

Hayatıma hiç kimseyi ve hiçbir şeyi istemediğim bir gündeyim.
Hatta bi tek kelime, bi tek ses, bi tek yazı bile görmek istemiyorum.
Tek istediğim boşluk....

Kıvrılsam anne karnındaki cenin gibi,
duymasam sesleri,
görmesem karanlığı
sadece kıvrılıp uyusam bir köşede...

Sessiz, sancısız ve huzurlu olsa uykum.
Beni koruyan doğal duvarlar olsa çevremde,
rüyamda güzel şeyler görüp gülümsesem...
Bana ait olsa sessizliğim...
Bana ait olsa zamanım...
Uyusam hiçbir şeyden habersiz ve kaygısız...
efsûnlu hayâllerim bana,
kekremsi ayrılıklar,
kesif hüzünler,
ağlama nöbetleri
ve
çoğul yalnızlık hep dışarı da kalsa...
Kelimelerim beni ve duygularımı anlatamaz biliyorum,
onun için cümlelerimi harcamasam ve sadece uyusam...
ne korku kalsa ruhum da, ne kaygı ne de suçluluk hisleri...
uykumda arınsam bu duygularımdan
belki sonra uyanmak isterim dünyaya...
belki sonra……
belki sonra...

ÖNEMLİ NOT: "Kendimle Söyleşi"lerim asla şiir değildir..Böyle bir düşünceyle kaleme alınmamıştır.Nesir gibi düşününüz lütfen..