Gecenin Tam Ortasında Ateşe Ver Yüreğimi

GECENİN TAM ORTASINDA ATEŞE VER YÜREĞİMİ

Ey vefâsız,
kırılgan zamanlardan kalma bu göz yaşların
şimdi kup kuru bir çölü andırıyor ruhun
anlamsız ve bomboş hayatın
içine doğan ,
sürgün vermiş filizler bahar yeline yenik düşmüş,
tıpkı boynun gibi..
oda koyverdi kendini omzundan aşağı...

rüzgâra inat
aç bağrını serin güz yellerine karşı
kıs gözlerini gül gülücüklerle,
sevdanın şavkı vursun denizin mavi yüzüne
martılar serenat yapsın ruhuna
ve kanatlansın sevdan Venüs'e..
ve
gecenin kıyısından geçerken dokun,
dokun benimde yalnızlığıma
Sana dair kabuk bağlayan yaramı kanat…
gecenin tam ortasında ateşe ver yüreğimi…
Seninkiyle birlikte
feryatlarımız da yansın
hadi…