Gönül Şirazesi Dimağın Muvazenesi Ruhun Veçhesi

Kime ne söylenir

Akıl sahibi değil mi, tercihler mi kabahatlidir

Sosyal devinimler hangi saik indir, kader çaresizlik içindedir

Peki, irade sahibine ne söylenecektir, nefs adına telakkiler bitecek midir?

İmtihan kul içindir

Kul olmayan köleliğe tabidir, gönül esaret içindedir

Ruhun azabı ne çetindir, şevk ve sürur niçin ötelenmektedir

Hangi izana öğüt vermektedir, yoksa ibret almak bu kadar mı zahmetlidir

Düşünmek’düş’ten türer

Düşler ne kadar naiftir, umutla Hanif’tir, latiftir

Umudunu yitiren bilmem ki nasıl bir figanın sefiridir, dert iledir

Sevda kararırsa akıl sukut eder, vicdan cehdeder, ruh böyle çileyi reddeder

Akıl, irade, vicdan aşk iledir

Aşk, halin deruni liginde bekleyen vuslata tabiidir

Nefs, edebi için lütfedilmiş nasiptir, azim ve irade servet-i rahmettir

Mizan âlemler içinde ki ahenktir, nazar gâh olan kalp yoksa malay anilik midir?

Haşyet hak için ülfettir

İnşirah kalbin vazgeçilmezi, kemali yetin ehliyet ve edebidir

İlim, ruhumu ve gönlümü ihya edecek tasavvurun şevk-i nişanesidir

İdrak görmeyi, gerekçesiyle düşünmeyi, hakikat için cehdi emreden saiktir

Mustafa CİLASUN