Aşkınla Sürünsem, Ruhumun Hicranını Dindirsem!

Ne bir heves ve ne de heva kar

Yar için vuslat her vakit şiar, nar ne latif har

Kanayan bir yaram var, derd-i gamım firkat-i nazar

Ey figan eden kal, ne bülbül ve ne de Araf gönlüm için izmihlal

İnsan düşle başlar

Düşünebilmek için aklını ve izanını devreye sokar

Tasavvur mihenktir, maksadı aşikâr eden sebeptir, heba neye yarar

Kul olabilmek için merak ve azim en nadide bahar, zemheri canı yorar

Nisa dert edinendir

Erkek duygu yüklüdür, teslimiyetçidir

Emin olmak niçin elzemdir, gözyaşı sırrı ayan eden melaldir

İnsan olmak, maksad-ı hak için yaşamak, aşkı nefisten sakındırmak aladır

Tebessüm etmekten sakınma

Zan ile yol alma, asla haddini aşma, edebi kat a dışlama

Aşk, ruhun ilacı, gönlün tacıdır, aklın ve izanın sürur membaı korkma

Hesapsız yol alan, mizanı unutan, vicdanı susturan sanıktır, el hâk alıktır

Kabirden korkma, iyi anla

Ölüm haline ne kadar yakınsa illaki nefsini avutma

Nazar gâh olan kalbini yalanlama, ruhuna azabı densizce yaşatma

Adab-ı muaşeretten kaçınma, muhakemeden asla uzaklaşma, yakınma

Mustafa CİLASUN