Masumiyet Vuruldu

Çağ çağdaşlaşmayı unuttu,
Silah kan kustu.
Biz sustuk,
Masumiyet vuruldu.

*

Kâğıttan uçaklar yapardık,
Sokakta bilye oynardık.
Çocukluk bitti birden,
Şimdi tetik sesi var.
Zil çalmadı.

*

Defterde adı var,
Sırada yok.
Teneffüs hiç bitmedi,
Masumiyet “yok” yazıldı.

*

Zil çaldı, çocuk girmedi.
Uçak yapacak kâğıt kalmadı.
Sınıfta kurşun bekler,
Masumiyet devamsız.

*

Bahçede seksek çizgisi,
Sınıfta kan izi.
Arada bir zil sesi,
Kimse duymadı.

*

 Cebinde misket vardı,
Çantasında mermi.
Büyümeden gitti çocuklar;
Anneler yetim kaldı,
Babalar öksüz.

*

Ekran büyüdü;
Dünya dediğin avuç kadar.

Masumiyet vuruldu

Bir habere sığdı ölümler,
Her ölüm bir “görüldü” oldu,
Dünya küçüldü, biz de küçüldük.

*

16.04.2026 Konya

Durmuş Ali ÖZBEK

Kültür Bakanlığı Hal Şairi