KENDİMDE KAYBOLDUM

Sabaha bir adım kaldı,

Çığlığım düştü bir boşluğa

Yankılandı dört duvar arasında. 

Ne yere düştü, ne göğe vardı, 

Kendimde kayboldum,

İnanır mısın çok arandım. 

*

Tüm düşlerim esti geçti içimden, 

Savurdu beni bilmediğim yerlere. 

Ne kök saldı ne de uçtu, 

Hep yarım kaldım

Geçitsiz nehirlerde. 

*

Bir ateşin kızıllığı gözlerimde, 

Gönlüm kül oldu,

Küller savruldu zamana. 

Ne tamamen söndü, ne de yandı, 

Sonsuzlukla sınandı

Ruhum yana yana. 

*

Bir deniz taştı kalbimde, 

Dalgalandı sessiz sahiller. 

Ne kıyıya vurdu, ne derinlere indi, 

Hep arada kaldı,

Bitmedin özlemlerimde. 

*

Bir yıldız kaydı gökyüzünden, 

Ne dilekler fısıldadım karanlığa. 

Ne sabah oldu, ne gece bitti, 

Hep bekledim umutla,

Bekledim hep kararsızca. 

*

Bir yol çizdim hayalimde, 

Adımlarım yürümüyor boşlukta. 

Ne sona vardım, ne de başladım, 

Hep ortasında sustum

Bu hayat yolunda

*

24.04.2026 Konya

Durmuş Ali ÖZBEK

Kültür Bakanlığı Halk Şiiri