[RABBÝM KÝMSEYE EVLAT ACISI VERMESÝN BU KÖRPE YAVRULAR HEPÝMÝZ ACISIDIR? OKUL ÖNÜNDE HAYATINI KAYBEDEN OÐLU ÝÇÝN ANNEMÝN ÖMRÜ BOYUNCA AÐLADIÐINI BEN BÝLÝRÝM!] MEKANLARI CENNET OLSUN.

***

Zorunlu eðitim ve öðretime zorunlu muyuz? Bu soruya devamýnda yazmaya çalýþacaðým satýrlarý okuduktan sonra siz karar verin?

Eðitim- Öðretim 5 yýla indirilmelidir, Bugün ki sistem okumak isteyenin önüne setler çýkarmaktadýr. Özellikle sýnýf ortamýnda okumak istemeyen öðrenciler sýnýf içinde ne öðretmen tanýyor ne de müdür tanýyor. Hele öðrenci velileri çocuklarýnýn övülmesinden baþka bir þey istemiyor desek yerinde olur. Söylenmesi zor ama –kendini bilen, çocuðunu düþünen veliler hariç- çoðu veli öðretmenin üzerinde birer müfettiþ durumuna gelmiþ. En ufak noktada CÝMER avucunun içindedir. Öðretmen çocukla ilgili bir durumu veliye aktarýnca "Siz burada nesiniz?" deyip çözüm saðlamak yerine çocuðunun evden okula göndererek kendinin rahat etmesini düþünenler çoðunluk haline gelme eðilimi ortaya çýkmaya baþlamýþtýr.

32 yýllýk öðretmenlik hayatým boyunca öðrenci ruhsal dosyalarý tutar, tespit ettiðimiz durumlar neticesinde öðrenci velilerine tavsiyeler de bulunur, yönlendirmeler yapardýk. Dikkate alýnýr mýydý? O velinin inisiyatifindeydi.  Tuttuðumuz raporlarýn bir yaptýrým gücü maalesef yoktu. Tavsiyemize uyan veliler her daim çocuðu adýna kazançlý duruma geldiðini hep gözlemiþimdir.

Zorunlu eðitim maalesef kazanç deðil, kaybediþ oluþturduðu sonucu bugün alenidir. Okumak istemeyen öðrenci eskiden mutlaka ama mutlaka vasýflý bir çalýþma yönüne doðru gidiþi görülürdü. Biz okumak istemeyeni maalesef okumak isteyenlerin önüne set olarak dizdik. Sonuç kaybediyoruz.

5.sýnýf sonundan asýl zorunlu eðitim meslek yönlendirmeleri þeklinde olarak yapýlmalý; meslek ortaokullarý, meslek liseleri þeklinde olmasýný düþünmekteyim. Okumak isteyen ise zaten kendine zorunlu eðitimi zorunlu tutuyor. Okumak isteyen eðitim ve öðretimini yarým býraktýðý yerden mesleki eðitim ve öðretim sistemi tekrar devreye girmelidir.

Bunun takibi yapýlamaz diye düþünenler yanýlýr. Milli Eðitimde okula gelmeyen kayýp öðrencileri okuldan kaydýnýn silinmesi için Türkiye çapýnda yazýþmayla aranýr ve bulunanlarýn durumu öðrenilir, kayýtlý olduðu okuldan kaydý silinirdi. Günümüzde bu ise zaten oyuncak gibi saniyeler içinde dijital sistemle tüm Türkiye’ye daðýtýmý yapýlýr.

Sonuç olarak okulda kendini bulamayan öðrenciler ne acýdýr ki dijital sistemin kurbaný olup çok acý durumlarý milletimizin önünde sergileyebilmektedir. Çeþitli meslek ve sanat kollarýnda kendini bulun geleceðimizin daha güçlü þekillenmesinde kendi çapýnda katký saðlamýþ olur.

Çýraklýk ve kalfalýk da eðitimin bir parçasý olduðu unutulmamalýdýr.

Zorunlu eðitim ve öðretime zorunlu muyuz? Mutlaka bir karar vermiþsinizdir?

***

Þanlýurfa ve Kahramanmaraþ’ta meydana gelen bu olaylar, toplum olarak çocuklarýmýzý yetiþtirme biçimimizi sorgulamamýz gerektiðini gösteriyor. Anne-babalarýn geçmiþte yaþadýklarý zorluklarý çocuklarýna çektirmemek istemesi, bazen aþýrý bir koruma ve özgürlük sunma þeklinde sonuçlanabiliyor. Ancak bu yaklaþým, çocuklarýn sorumluluk bilinci kazanmalarýný engelleyebilir.

Eðitim sistemimizde disiplin ve deðerler eðitimi eksikliði, bu tür trajedilere zemin hazýrlayabilir. Ayrýca, bireysel silahlanma ve þiddet içerikli medya gibi faktörlerin de bu tür olaylarda etkisi yadsýnamaz.

Çözüm, sadece güvenlik önlemleriyle sýnýrlý olmamalý; aile, okul ve toplum olarak çocuklarýn psikolojik, sosyal ve ahlaki geliþimlerine daha fazla önem vermeliyiz. Bu trajedi, hepimize büyük bir ders olmalý.

16.04.2026 Konya

Durmuþ Ali ÖZBEK