Nemli gözler ile, dalıp süreğe,
Dikerek ağlarmış, insan sevince.
Dert fazla gelince, gamlı yüreğe,
Çökerek ağlarmış, insan sevince.

Her gün mü eksilir, zaman senemden?
Yaşamaktan aciz, kalan dönemden,
Kirpikler ıslanır, kapanmaz nemden,
Bakarak ağlarmış, insan sevince.

Bir daha vururlar vurduklarını
Anlamaz olursun, sorduklarını,
Taşa vurur gibi, yumruklarını
Sıkarak ağlarmış, insan sevince.

Sevilmek çok uzak, düş kurmak gibi,
Sevmekse kaybolmak, yer sormak gibi,
Beyhude yol bulmuş, bir ırmak gibi,
Akarak ağlarmış, insan sevince.

Bak sevdiğin meyve, üzüm, portakal,
Ne olur bir gece, gitme burda kal,
Hayat bir şekilde, yürür kör, topal,
Sekerek ağlarmış, insan sevinde.

Sevmem deme dostum, tanı eşini ,
Biri gelir bir gün, çeker fişini,
Sıkmak ne kelime, azı dişini,
Sökerek ağlarmış, insan sevince.

Sevmektir bedeli, ateştir yakar,
Bazen bir bakışla, cennete sokar,
Kiminin gözyaşı, içine akar,
Dökerek ağlarmış, insan sevince.

Ben beni avuttum, dizim döverek,
Kötüde etmedim, seni severek,
Kendi öz canına, sayıp söverek,
Bıkarak ağlarmış, insan sevince.

Kapı çalsa insan, irkilir sesten,
En güzeli olsa, çalınmaz besten,
Acı bir telaşla, tütünü tersten,
Yakarak ağlarmış, insan sevince.

Son bir derman ile, uzanıp rafa,
Birkaç kadeh ile, boşalmaz kafa,
Mey dolu masayı, her bir tarafa,
Yıkarak ağlarmış, insan sevince.

Kahıroğlan bu dert, değil ki yeni,
Babamın oğlumu Kollasın beni?
Kanatana kadar, kendi etini,
Bükerek ağlarmış, insan sevince...