Edebiyat ve Kültür Platformu
Niyâzî-i Mısrî
Biyografi
Niyâzî-i Mısrî (1618–1694), Halvetî-Mısriyye kolunun kurucusu, XVII. yüzyıl tasavvuf şiirinin önde gelen sesidir. Asıl adı Muhammed'dir. Malatya'da doğdu, eğitim için önce Diyarbakır'a, sonra Mardin'e, oradan da Mısır'a gitti. Mısır'da geçirdiği yıllar nedeniyle "Mısrî" lakabını almıştır.
Mısır'dan sonra Anadolu'ya döndü, Bursa, Uşak, Kütahya gibi şehirlerde dolaştı. Tasavvufî ve siyasî görüşleri sebebiyle Osmanlı yönetimince Limni'ye, sonra Rodos'a sürgün edildi. Hayatının son yıllarını Limni'de geçirdi.
Türkçe ve Arapça eserler bıraktı: Dîvân-ı İlâhiyât, Mevâidu'l-İrfân, Risâle-i Etvâr-ı Seb'a.
Edebi Tarzı
Niyâzî-i Mısrî'nin Dîvân-ı İlâhiyât'ı, sade ve içli Türkçesiyle Yunus Emre'den sonra tasavvuf şiirinin en güzel örneklerini barındırır. "Derman aradım derdime, derdim bana derman imiş" gibi mısraları halkın diline yerleşmiştir. Hece ölçüsü ve aruz kalıplarını birlikte kullanır. Şiirlerinde tasavvufun "vahdet-i vücut" anlayışı, derin lirizmle birleşir.