Edebiyat ve Kültür Platformu
Şiir
Yâr Geçti Bağdan
Yâr geçti bağdan, ben bilmedim, uyuyor idim derin uykuda,
Açtım gözümü, izleri kaldı yalnız o güzel adımda.
Koştum izinden, izler bir gül bahçesine vardı sonunda,
Ne çiçek, ne yaprak — bir sırrın saklandığı yer idi orada.
Niyazî der: sırrı bilenler az, bilen söyler ama söz az,
Çünkü söz yetersiz, gönül lazım — anlayan saklar ad.
Açtım gözümü, izleri kaldı yalnız o güzel adımda.
Koştum izinden, izler bir gül bahçesine vardı sonunda,
Ne çiçek, ne yaprak — bir sırrın saklandığı yer idi orada.
Niyazî der: sırrı bilenler az, bilen söyler ama söz az,
Çünkü söz yetersiz, gönül lazım — anlayan saklar ad.
Edebi İnceleme
Yârin geçişi metaforuyla mâruf-meçhul ilim ayrımı.