İçsel yolculuğunuz devam ediyor. Duygusal çarpışmalar ve hesaplaşmalarla.
Sevgiler gönderiyorum yüreğinize huzur dualarımla.
KRİTİK SAYILMASA DA, ÇOK ETKİLENDİĞİM İÇİN, MAKALE NİTELİĞİNDE BİR YORUM BIRAKMAK İSTİYORUM ŞİİRİNİZE.
Tarihe meraklı olduğum için geçmişteki savaşları, fetihleri, işgalleri okurum, videoları varsa seyrederim.
Tabii ki bu olaylarla ilgili şahsiyetlerin adları geçer konu içinde. Kimler? Galip gelen, mağlup olan komutanlar, devlet başkanları, asiler, darbeciler... Meşhur olmuş isimler...
Peki ya bu fillerin ayakları altında ezilen karıncalar? Yani masumlar? Adları kesinlikle yok.
Mazlumlarla empati yapabilmemiz adına yönlendirme var mı? Yine yok.
Bize öğretilen tarihteki algı şudur: O veya bu sebeple savaşırsın, ya yener, ya yenilirsin. Ölen, yaralanan, açlığa mahkûm edilen, özgürlüklerini, yerlerini yurtlarını kaybeden insanlar adlarını tarih sayfasına yazdıramaz.
Onlar sayıdan ibarettir. Şu kadar öldü, şu kadar sürüldü, denir bir tek satırda, o kadar.
Adları olmasa da vicdanlı, tefekkür etmeyi bilen bir kişi ancak o insanları dü...
Kutlarım ablacım çok güzeldi sevgiler selamlar...
Çiğdem hanım emeğine yüreğine sağlık
Oldukça derin ve güzel bir şiir
Kaleminiz daim olsun
Fikret abininde nefesine sağlık
Selam ve saygılarımla
Bencede dünün acısını çıkarma zamanıdır değerli hocam,
Gülümseme zamanıdır, mutluluk zamanıdır,
Değerli kalemini, güzel şiirini gönülden kutluyorum
Selam ve saygılarımla
Kaybolduk şiirin güzelliğinde değerli kardeşim,
Gözyaşlarınız sevinç, mutluluk gözyaşları olsun inşallah
Gönülden tebrikler
Selam saygı ve sevgiler
hayatın ta kendisi ta kendisi.
yolculuğu güzel kılan ne çok şey var ne çok şey
bakış açısı çok önemli bense buna vakıf oluyorum gün begün ve burada olmanın verdiği huzur babında kutluyorum dostumu
selam ve saygılarımla
Çiçek olmadıysan ne mutlu adaşım,
Tebrikler
Selam ve sevgiler
Madem Çiğdem demiş bende ses olayım dedim güzel şiire,
Tebrikler değerli hocam
Selam ve sevgilerimle
Bilgi kirliliğini algıyı yanlışı çok güzel irdeleyen ,serzenişlerle bezenmiş paylaşımınızı kutluyorum ,yüreğinize sağlık ömrünüze bereket kardeşim selamlarımla
Derdini mısralara anlatmak
Şiirlerle konuşmak içini dökmek gerek her zaman
Şair hassaslığında bizliğin hiçliğe yolculuğunu okuduk
Kutlarım
Bense neye özlem duyduğumu bilmezken.
İşte öncelikle halletmeniz gereken sorun bu arkadaşım. Neye özlem duyuyorsunuz?
Her şeye mi? Hiç bir şeye mi? Bazı şeylere mi?
Niçin özlem duyuyorsunuz? Özlemleriniz ve siz arasındaki engeller nelerdir?
Bunları aşmadan dünya mutluluğuna ermek mümkün değildir.
Ama bana ne lazım dünya mutluluğu diyorsanız ki şiirlerinizden anladığım kadarıyla demiyorsunuz, dünya mutluluğunun sizin de hakkınız olduğunu düşünüyorsunuz; o zaman ayağa kalkıp isyan bayraklarını açarak savaşı başlatmalısınız.
Selam ve sevgilerimle.
Kitabı Kur'an, yolu hak olanlara ne mutlu.
Can-ı gönülden kutlarım sevgili Fikret.
Selam ve sevgiler.
Şükür Allah'ıma.Şu çağda şu asırda hâlâ böyle tasavvuf kokan sineden içeri akan şiirleri okumak nasip oluyor ya,demek ki hâlâ bir çıkış hâlâ bir affolma umudumuz var.Mübarek üç aylar da kapımızda.Mübarek olsun.Ellerinizden öperim Abi'm
Dost emeğine kalemine yüreğine sağlık selam ve saygılar
Geliyor hamd olsun😊Bağışlanma adına bir kapı daha geliyor.İnşallah bu kapıdan girelim bizlerde ve kendimize gelelim .Ne güzel bir şir olmuş Abi'm.Canı gönülden tebrik ederim.Sizlerin ve tüm İslam Aleminin Recep ayı mübarek olsun
TEBRİKLER. ÇOCUKLARDAN ÖĞRENECEĞİMİZ ÇOK ŞEY VAR DERİM. NEREDE HATA YAPTIĞIMIZ ÇOCUKLARIN DAVRANIŞLARINDA BULABİLİRİZ. ÇÜNKÜ ONLAR BİZ BÜYÜKLERİ TAKLİT EDER. VAR OLASIN
TEBRİKLER. DERVİŞ YUNUS'U OKUR GİBİYİM SANKİ. ATALAR "BOYNUZ KULAĞI GEÇER" DEMİŞLER. DERVİŞ YUNUS PİRİMİZ AMA OKUDUĞUM ŞİİR ... SEN ANLAYASIN.
Aşk elinde gezerken divane olmamışsan
Bir aşığın elinde peymane olmamışsan
Ateşe dalıp yanan pervane olmamışsan
Kanat açma boşuna uçmayı bilemezsin.
Diyerek bir kıta ile ben de iştirak edeyim dedim bu güzel şiire.
Selam ve sevgiler.
Geçen gün balkondan dışarıyı seyrederken baktım 12-13 yaşlarında beş çocuk. Beşinin de elinde ufak kapsüller atan tabancalar. Birbirlerine sıkıp duruyorlar. Yani oyun oynuyorlar. Acı acı acı güldüm. Dünyanı bir başka köşesinde başka çocukların sahici silahlarla büyüdüğünün, o silahların nasıl can aldığının bilincinde olsalardı, mesela şu resimdeki çocukların yaşadıklarını yaşamış olsalardı oyuncak da olsa ellerine silah alırlar mıydı acaba? Hiç sanmam. Peki babalar? Babalar şu resimdeki manzarayı yaşamış olsalardı evlatlarının eline oyuncak da olsa silah verirler miydi? Hiç sanmıyorum.
Bazı şeyleri anlamak ve anlatmak için ille de başımıza bir musibetin gelmesi mi gerekiyor?
Şiir Can tellerimize dokunan türdendi. Tebrikler.
Selam ve sevgiler.
