Sevgili dünya, gitmek isteyenin çok ancak sana gelmek Allah’ın takdiri. O fukara sevgi; o
kızılcık yemini ve sonlu düşler özgürlüğümüze diş geçirdi. Kırıldı kalbim. Kalbimin kırılma zamanı,
levh-i mahfuzda yazılı. Yüreğimde yalnız o’na muhabbet besleyince, dünya ile alakasını keser kalbim.
Sevgili dünya, bütün kuşların uçmak istedi. Şarkılar umutlu. Kitaplar aşk dolu. Kalbim başka
kalplerle hayhuy eder çok sesli.
Yazdığım şiirler emanetimdir. İşte, bu yüzden; pencereden seyret evime girme. Ben doydum.
O da doydu uzaktan sevmeye. Hayat bu. Bazen sorgusuz yaşamak lazım bazen sineye çekmek…
Sonbahar bitti ve ben yere çarşaf gerdim ki kuşlar öldüler. Kuşlar öldüler içimde pat küt
sesleri. İçimdeki utanç mezarlığı yeniden ve yeniden dirildi. Yoruldum. Çiçek mi getirdiniz?
Göğsüme yaslayın karanfilleri!
Hikâyesi bir pencere ile başlıyor. Getirin çiçeklerinizi pencereye. Ağlamak ve
aldanmak… Ağlamak güzel mi? Ağlaya ağlaya batandı gözler. Ağladıkça şahlanır ruhum. Orada
yalnız acıdan bahsedilmez. Gören gözlere insan manzaraları çizilir vakitlice. Sahi, gördüğüm bütün
çiçeklerden daha güzeldir sizin çiçekleriniz. Sözüm ona; müdahili olduğum konu bazen
sadece hüzündür. Hayat, pamuk ipliğine bağlıdır bazen. Ama şimdi, iyilik teraneleri bu adımlar.
Yazdığım şiirler yaşamın güzelliğine atıf ola.
…
Pencereden baktım, Dağların içini gördüm
Pencereden baktım. İkbalde umut vardı.
Yağmur çiseliyordu.
Hibuskus Çiçeği
Hibuskus, EdebiyatEvi'nde 2 eser paylaşmış yazardır. 2 şiir, kaleme almıştır.