Bir İsyandın Kalbime

Yağmura bir gün,

Ayrılığa ramak kala hasretinden aklar düşürdüm saçlarıma.

Ölesiye sevdim ya;

Gücüme gidiyor şimdilerde hasretim.

Dağlar taşlar yankıdır özlemime,

Çeviremem sözleri sesleri gücenir diye.

Öldürse de sensizliğin gecesi,

Korkarım sabahın güneşinden, uyuyamam martı sesinden.

Yar tutam elinden,

Sunam ağlar telimden dedikçe dökülür yokluğun dilimden.

Sen !

Beni vefasız mı sandın,

Güler oynar mı sandın ayrılığın ardından.

Bu yürek nasıl dayanır ki sensizliğe,

Söyle nasıl ?

Hem isyandın kalbime,

Hem aşktın bu yalan dünyada.

BÜLENT KAYA

İSTANBUL / 19 / 03 / 2013