Yaksam Yanar Mı Yalnızlık

İçime basa basa,

Yüreğimi söke söke yürüyor hayat.

Ne zaman geçiyor ne de sabah geliyor,

Gidişine bir inansam, belki de senin bu eyvah.

Saçlarını yolduğum ayrılık,

Yolunu kesemediğim yalnızlık,

Biter mi acep vursam sazın teline?

Diner mi ki bu feryat, ölür mü şu aşk?

Ben terki böyle sımsıcak bilmezdim,

Sevmek çok zormuş.

Dün tek çaremdin,

Bugün kavgam var sensizlikle yenemediğim.

Şimdi

Bir güzel matemdeyim çaresizliğe,

Derin yastayım içimdeki külün mahşerine.

Bir zamanlar umuttun, yürektin hayatıma;

Söyle vefasız söyle,

Seninle birlikte yaksam yanar mı yalnızlık?

Yıkılır mı yokluğuna bu ağalık?

BULENT KAYA

İSTANBUL / 19/03/2013