Kanadım

Onur ayaklar altı üstünde bağdaştan taht

Say/ki gelinen yere umut nemi çağlamış

Yüzümüze gülecek prangadan altın baht

Sayamadım kanadım bu zulüm benliğinde

Bende olanlar olmuş divane kemliğinde

Burç dağında beslenen menekşeler dilinden

Yanmazdı postallarım aşk ateşi bilinçler

Ülkeme yabancıyım bu çığlık direncinden

Yanamadım kanadım yüreğim örselendi

Yiyiciler elinden bit palas keselendi

Biliyorum dumurda tüm beyin dalgaları

Cüceler ateşlemiş bu oyun sahnesini

Geçiyor özümüzden ihanet halkaları

Ellerinde çağların belgesel sahtesini

Kanadım kanayacak üç arşın bedenim var

Elbet bu ihanetin gideni geleni var

Sevinç başka bahara ama gönül isyanda

Yıkılır elbet bİr gün ihanetin kundağı

Ellerimle kavradım benliğimle nisyanda

Kurulacak yeniden mutluluğun sancağı

Son kez bakışım donuk izlerken adım/adım

Türklüğün kaleleri kanımızdır inancım