Tarifi İmkânsız…

Geçtiğimiz Cuma günü babamın rahatsızlığı beni çok korkuttu. O an hissettiklerimin tarifi imkânsız. Birazda olsa içimdekileri yazmaya çalıştım. Ama biliyorum ki tam olarak ifade edemedim. Hiçbir zamanda edemeyeceğim. Saygılarımla…

Tarifi İmkânsız…

Beynimde şimşek çaktı gürültüyü duyunca

Nasıl fırladım bilmem sesin geldiği yöne

Uzanmış yerde yatar öyle boylu boyunca

İte kaka herkesi geçmeliyim en öne…

En kötü düşünceler beynime hücum eder

Korktuğum yüreğime ölene kadar keder…

Çevirmeye çalıştık altında kalmış kolu

Benzi sararıp solmuş ses vermiyordu solu

Yılların çizgisinde kanlar bulmuştu yolu

O an arzuladım ki ışıklar birden söne…

Görüntü sonun resmi aklım şiddetle karşı

Duymak istemiyorum kulağımda o marşı…

Kaldırdık ayakları renk geldi gül yüzüne

Soğuk sular serpince canı verdi gözüne

Tek umudumuz kaldı ağızdaki sözüne

Dudaklar aralana dilinden kelam döne…

İşitti kulaklarım ''Korkmayın'' diyen sesi

Yenidünyaya gelmiş sanki kuzunun me'si…

Ambulans geliyorken gitti ömrümden ömür

Bizi terk edip gitsen kalan ömrümde çürür

Geri döndün sonunda Allah'ıma bin şükür

Kurban olayım sana diz çökerek önüne…

Yeniden canlanıyor hayalimden gitmiyor

N'olur hep benimle kal senli günler yetmiyor…

Çatlar böyle acıyı söylesem taşa babam

Rab'bim ömrümden versin sağlıklı yaşa babam…