Sandım ki Arş Delindi Üzerime Yığıldı Kelimeler

"Sandım ki arş delindi üzerime yığıldı kelimeler"

Denize  boyanmış  gökyüzü

Kendine  ağlar utanmadan

Eşkıya  bir  sözcüğü tamamlar kelimeler

Bir  idam mahkumu basar  narayı

Ölüm kadar  yakın haykırışlara

Önce  sonsuzluğa bakar  gibi

Bak gözlerime

Bir yangını sarar gibi tutuşsun hücrelerim

Ve tıkıştır infiallerini

Düşüncelerin söndüremediği cehennemime

Dokun bana

Acil kapılarında bekleyen yaralı gibi

Kimliğim düşmüştür ayak altına

Yapabilirsen ayrık sessizce  fısılda  adımı

Düştüğüm girdaptan hadi  tut çıkar beni

Duldalarına asmışken bedenimi

Kirlenmiş siluetler çiğner

Rehin tutulan  duygularımı

Atmayan yüreğin pıhtılarında

Bütün surat asışlarımı yoksay

Öldükçe dirilt beni

Soyut nefesim tövbeye meyilde

Dudaklarından içlenirken hayatı

Terapi yap gecikmeden kimsesizliğime

Adem EFİLOĞLU