Üşüyen Yapraklar

Ben seni kenara atılmış bir romanda,
Unutulmuş zamanlarda,
Bir günlük aşklarda değil
Seni yağan yağmurda,
Hüzünlü şarkılarda,
Üşüyen bir yaprakta buldum.

Demek ki en büyük aşk benimmiş
Uğruna onca zorluğu göze almak kolay mı?
Aklımdan geçen delilikler;
Yüreğimdeki sevgiye sığınırdı.
Aşkların en güzeli senmişsin ki;
Herkesden çok sana değer vermişdim.

Neydi bana kızgınlığın küskünlüğün?
Merak etmemem saçmalık olurdu lakin
Merak edişimdi bu inatlarına sebep
Hırçınlığına ve kaprislerine rağmen
Sadakatimdi, sahiplenişimdi
Aslında seni kaybedişim

Mazide kalan geçmiş hala kalbimde
Hani bana çiçeğim derdin bir zamanlar
Sensizliğin mor mevsiminde
İnceden inceye yapraklarım üşüyor

Biliyorum yazdıklarımın bir anlamı yok
Belki de şimdi uyuyorsun
Ne olur uykunda banada yer ver
Çünkü ben uykuyu çoktan unuttum...

Nazlı TOLUN