İsimsizlerin

Hiçbir şeyin olamadım senin,

Ne arkadaş, ne dostun,

ne de değer verdiğin…

belki uzak bir tanıdık…

belki hiç rastlaşmadık…

Oysa sen yüreğimde açıyorsun her sabah,

yağmurlu, uykusuz gözlerime inat.

Sözün bittiği yerdeyim, ey hayat,

defteri kapattım artık,

kalem ise kırık…