Edebiyat ve Kültür Platformu
Son Söz
Ömür çekilirken miadı dolan takvimden,umuda asılmış maviler serzenişlerle düşüyordu.Ekimdeki bir kayboluşu seyrediyordu bir kalbin penceresinden gözlerim.Hayatın perdesi çekiliyordu ve son replikleri oynuyordu yorgun beden.Acı taşıyordu vagon vagon yalnızlık,fütursuzca asılıyordu ölüme ten.
Hak savaşçısı yitiriliyordu hayatın yekpareliğinden.Bu el,bu yüz,bu ayak,toprak mı çekiyordu,menekşe gözleri.Başak teninde güneş mi sönüyordu yoksa.Ne çok sevinçler taşıyordu,nasırlı ayaklarıyla hayatın çivili basamaklarına.Nalına nalına basıyordu her seferinde inadına.
Bazen düşüyordu.
Bazen gülüşüyordu,kaderin çirkef ağzıyla.Ne berrak akıyordu baharındayken,aşk deresinden.Zamanla yosun tutan,bu nehir boğuyordu artık hevesli nefesini..
Balkonunda suskunlaşan mor menekşeler,hayır mı şer mi?İnsanları pekiştiren bu erdemli kadın,zeytin zamanı yenildi ölüme.Aylardan yine ekim,ellerimi kokluyor kehribar sarısı ayrılık, dua çıkınıyla dolu kalbi ve son sözü kelime_i şahadetti.
Son sözünü söyledi ve gitti.....
Son Söz başlıklı yazı sevtap tarafından
19.04.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.