Kara Bir Gün

         (Ağustos-2009-Kadıköy)

Ekim  ayında  olmuştu  günlerim  kap,  kara,

Duygularda   almıştım  büyük  bir  yara.

Son  günlerinmiş   meğer,  bakarken  derin, derin,

Bırakıp  gittin  ama,  bana  kaldı  sonsuz  kederin.

Bir  emir  ki,  önlenemez,  Tanrıdan  gelen,

Acısı,  her  gün,  her  saat,  yüreği  delen.

Yaşadığım  süre,  ıstırap  çek,  kederlen,

Tanrım  '  diyorsun  ki,  severim  kullarımı,  sabreden.'!

Hasretinle  her  an  yanar  olsam  da,

Her  an  seni  hatıranla  ansam  da,

Yazık  ki  son  nefesini  11  Ekimde  verdin.

'İşte  geldim,  işte  gidiyorum,  şen  olasın  Halep  şehri'  derdin.

Her  günün  bahanesi  var,  ağlamak  için,

TV  de,   bir  şarkı,   bir  buluşma , bir  sarılış;

Hemen  duygular  coşuyor,  sızlıyor    içim.

Başlar  gözlerimde  yaş  ve  Tanrıya  yakarış.

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)