Dönüştürecek Gönüller Geliyor

Seçilebilinseydi ah keşke bir ömür boyu

Kim isterdi hayal kırıklığını, hüznü.

Acıyı, yalnızlığı.

Seçilemiyor, ah ömür ah hayat

Nerdesin? Huzur ve sükûnet?

Masumiyet, zırhına bürünmüş hüzün,

Kendi özünde, gizlenen hayal kırıklığı, yalnızlık.

Bir buzdağı gibi karşımıza çıkan, eritmesi bir ömür süren

Erit sevginle,

Ve sana kalan sevgisizlik!

Eritmek, için uğraş okyanus ol.

Yine, hayal kırıklığı ve hüzün.

Sanki bir olimpiyat, oyunudur

Vefasızlık, hayal kırklığı ve hüzün.

Herkes almış altın madalyasını, baş aşağı olmuş yüzlerle.

Nerdesin ey masumiyet, vefa…

Neden seçilemiyorsun?

Seçilmeyenden yanasın, hoyratça?

Neden, yıllardır insanlık boğuşmakta, sevgi için mutluluk için?

Neden öfkeden, şiddetten, aldatmadan, sahtekârlıkla dostsun?

Neden sevgiler senden muzdarip?

Çözülmeyen sorunlarınla hapistesin, dehlizlerdesin?

Kayıp bir parçasın döngüsün?

Dönüştürecek, insanlar bitmeyen sevgileri ile

Bilmek ve vefasızlığını yok edecek.

Kork ve irkildi sana öğretilmeyen bilinç öğretilecek

Bilmemek ve vefasızlığın gerçek değerini sana öğretilmedi

Kork ve irkil sana öğretecek gönüller geliyor,

Hayata bambaşka bir ışık sunacak gönüller geliyor

İrkil ve kork ve vakit yakınken kaç,kaç,kaç….