Mutlaka Geleceğim
Mutlaka Geleceğim
Diyelim beni bekliyorsun bir akşamüstü
Kavak yaprakları ters dönmüş, ortalık toz duman
Öbür yanda gökyüzü mosmor kesilmiş
Ne de olsa bahar rüzgârı
Serin serin esiyor yel
Saçların dağıla dağıla bir hız aldı
Sığındın köşedeki bakkalın tentesine
Otur bakkalda ben geleceğim mutlaka
Diyelim kar bastırdı bir ikindi vakti
Lapa lapa yağıyor gökten, göz gözü görmüyor
Öbür yanda sokak lambaları erkenden yanmış
Ne de olsa ilk kar
Sessiz sessiz örtüyor çatıları
Adımların hızlana hızlana bir telaştır sardı seni
İliştin yol üstündeki küçük çay ocağının cam kenarına
Otur çay ocağında ben geleceğim mutlaka
Diyelim vapuru kaçırdın bir sabah vakti
Martılar tepende dönüp duruyor, deniz köpük köpük
Öbür yanda karşı kıyı pusun içinde
Ne de olsa sabah ayazı
İnce ince üşütüyor ellerini
Paltolara sarıla sarıla bir yürüyüştür tutturdun
Oturdun iskeledeki o eski tahta banka
Bekle beni o tahta bankta mutlaka ben geleceğim
Mehmet Aluç
Not: Can Yücel Metaforuyla yazılmıştır.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu