Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Atışma Online Üyeler
5 (1 oy)

Sensizliğimin Eşiğinde

Sensizliğimin Eşiğinde


Sensizliğimin Eşiğinde


Gece yarısı dudaklarda donar zaman

Bir kibrit çakılır ince parmaklar arasında

Eski bir yangını yakar o yangınım yanar

Kış uykusundan kalkmış ağır bir gölge gibi

Bütün odanın rengini değiştirir

Şiirlerin en sert yerinde durur o sessizlik

Bir pencere pervazında kalmış tek bir kar tanesi

Soğuk bir cümle gibi erir

Kimse dokunmaz kırık bir camın kenarına

Çünkü gerçek keskin

Çünkü acı ince bir bıçak sırtı

Külün içinden bir harf çıkar

Yarım kalmış bir mektuptan sızar

Gün ışığıyla karışır

Ve o ağır gölge

Yeni bir yılın eşiğinde

Kendi adını fısıldar


Eski bir mektubun yerinde

Kırılmış bir cümle gibi durur gece

Kimse dokunmaz soğumuş mürekkebe

Ama harfler kendi aralarında

Eski bir yangının külleri gibi yakar

Bir kibrit daha yanar karanlıkta

İnce bir duman yükselir duvarlardan

Kış uykusundan uyanan o ağır gölge

Şimdi odanın tam ortasında

Nefesini tutmuş bekler

Sabah yaklaşırken

Kadehlerin dibinde donmuş ışık

İnce bir cam kırığı gibi parlar

Ve herkes kendi yüzünü

İlk kez bir başkasının gözünde

Tanır


Eski bir saatin içinden dökülür zaman

İnce dişliler arasında donmuş bir gülüş gibi

Kimse duymaz kırılan camın sesini

Ama sabahın ilk ışığı

Pencere pervazında

Kendi gölgesini tanır

Bir kibrit söner parmak uçlarında

Külün içinden bir isim yükselir

Yıllar önce susulmuş bir cümle gibi

Şimdi odanın köşesinde

Kendi ağırlığını taşır

Kar erir eşikte

Kadehlerin dibinde kalan o son damla

Sensizliğimin eşiğinde

Sensiz kalan beni yazar

Mehmet Aluç




Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
5 (1 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Sensizliğimin Eşiğinde

Sensizliğimin Eşiğinde

kul mehmet kul mehmet