Adam Ve Kadın 3

“Desem ki ben şehrinden üstüme bulaşan çamurları bile yıkamadım daha ayak izlerin bulaştı diye”

Adam;

Kural bilmez cümleleri sıraladı ilkin

Kadirşinas heveslere aldırmadan

Aşka perhiz tutan zamanı yakaladı saçlarından

Jilet gibi keskin acılara aldırmadan

Nefesi darağacına çekilmiş bir türkü tutturdu

“Yeşil gözlerinde sevda” diye

Ruhunu aşk yönüne üfledi

Hayata aldırmadan

Kadın;

Yeşil gözlerine takındı eşkıyalığını

Sonu gelmeyen bir yolda buldu

Şimşekleri saldığı aşkını

Naftalinlenmiş sandığından

Yeniden çıkardı masumiyetin beyazlığını

Takındı telli duvaklı gelinliğini

Ebemkuşağından aşırarak

Aşk dileklerini

Adam;

Geceleri uyuturken

Puslu gözlerini yakardı yüreği

Gökyüzüne sitem eder yokluğunda

Ağır kanamalı aşk birikir duyguları

Toprak serptiği kalbinin üzerine

Hayatı nargile içer gibi çekerken

Muhakkak genzi yanacaktır

Güneşi bile uyutmak istediği gözlerinde

Kadın;

Pencereyi açtı

Derin bir Marmara çekti ciğerlerine

Hırçın dalgalarına inat kürek çekerken

Tayfuna bile aldırmadan

Yüreğine mıhlanmış sevdaya el salladı

Neden ölümsüzsün diye soranlara

“Nedamet iksiriyle yıkandım “

Diyecek kadar eşkıyaydı sözcükleri

“İşte o kadar” diyecek kadar pervasız…

Âdem EFİLOĞLU

Not:

Bir seyir defteri oldu yüreğim

Hasret gailesi doldu yüreğim

Aşkına tutuklu kaldı yüreğim

Ölsem bile duymaz kulağın senin