Kapı Gülşenim

bahtımın hayat suyu

göz karalarına mı kandım sanıyorsun

ya da dişlekliğini örttüğün

yana kayan şehla gülüşüne

ne alaka güzelim

ellerin anneme benziyor işte

bundandır parmaklarının güzelliği belki de

sırtımı sıvazlayan

hünerince...

hiç acımıyorum sana

kanasın dudakların biraz daha'bana ne'

değil miydin ki sen

kara gözlüklüsü uzakların

ateşleri üstüme süren pervane

nasıl bir dirayettir bu şimdi

kortejde asker yürüyor sanki

imanı gerili gerilla seniii..

kaç şehrini seruma tuttun toprağının

bilmiyor muyum sanıyorsun

'küçük ellerinle'

güneşin loş kaldığı iklimlerde

çocukların başını okşayan

beyaz önlüklü bir umuttun

sen delisin

seni sevdiğimi de nerden çıkardın

nerden bileceksin

düşün ki buselerimle yoğurduğum sahte bir gülüştü

yolumuzun kesiştiği merdivenlere itibar etme sen

ne kadar saçak altlarında beklesem de

sadece bir tesadüftü!...

benden söz istiyorsun

neden dönülmez yeminlerimi zorluyorsun

neden öyle bakıyorsun 'kara kışım'

hangi madenin linyitinde patlatacaksın

kömüre bezediğin kara gözlerini

//beni bir daha ne zaman

ne zaman

dizlerinde ağlatacaksın//

sana ketum duruşuma bakma öyle

beyaz pantolonuna sinmiş

alelade leke kalmak istiyorum

senin çocukluğundan büyüttüğün

o büyük aşk kadar olmasa bile

beni de bir yerlerde saklamanı diliyorum..

vaktin yok anlıyorum..

gitmen lazım kapı 'gülşen'im'

senin pembe güllerinin poleninden beslenecek aczi/yetim

ve ayak izlerinin gölgesinde mezar arıyor bedenim

ne kadar ekşitsen de bana o cennet yüzünü

kirpiklerinde peteklenen

o şaşkın 'arı' benim..

ne güzel

anılarını sakladığın yerde

konaklayacağım..

her yer sana tarih duran bir eser

'ya rabbim

bana sabır ver'

Faruk civelek