Korkunç Yalnızlıkta Hala Kaçıyorum

Gönlümün kapısı sonuna kadar açık

Tıpkı bir kelebek gibi uçmak için açık

Neşe ile sevinç ile kaynayan,

bu gönlüm kapısı sonuna kadar açık.

Açık lakin giren yok içine, hayatım dağınık ve saçık

İçindeki coşkun sevinci göstermek için,

Bekliyorum gelen yok giden yok,

Kapısında sanki bekleyen ben ucube kaçık.

Görenler hiç görmüyor ve ben hala

Yalnızlığın senfonisini çalıyorum uçuk, uçuk.

Hata bende galiba açarken kapısını coşku ile mi açtım,

Yoksa korku ile mi açtım.

Bilemiyorum anlayamıyorum

Herkesten böylesine neden kaçtım.

Beklemek çok zor kapıda, gelen girsin diye

 Işık saçsın diye neden çabuk kaçtım.

Eserken yalnızlığın, kor alev saçan

ızdırap dolu çığlığında beklemek çok zor,

Gönlümde acaba karanlığın kör ışığını mı saçtım.

Gelen yok, giden yok anlayan ise hiç yok ve ben,

Hala yalnızlığın senfonisini mırıldanıyorum.

Yalnızlıkla ve tek başına onca kalabalığın içinde ve bu,

Korkunç yalnızlıkta hala kaçıyorum.