Vahayfa Ve Ben Seni Özlüyorum

Vahayfa...

Dilimde birikmiş bir sözcük

İçimde dinmeyen bir ah var

Halep kadar sen yanıyor içim

Kudüs kadar sen oluyor gözlerim

Geçmişimin ardına ilanlarımı veriyorum

Ve ben hala terkibini yapmaktayım düşlerimin

Geceye yazdım ay düştü yüreğimden

Gündüze dedim suç çizildi adıma

Sessiz zamanların kutsanmış gülüşünü oynuyorum

beni çağıran her sese yürek kabartmışım

Şimdi özgürlüğün türküsünü fısıldamışım dilimde

Ne zamandır tutunduğum bekleyişe prangalar vurulmuş

Sesinde ölüyorum, varlığında eriyorum günbe gün

El benim idi eller çalmadan önce idi

Dert bende idi derman solmadan önce

Gün benimdi geceler olmadan önce

Bahar benimdi alnıma kışlar yazılmadan önce

Sen bendin vahafya ama ben sen olamadım

Acılar toprağa düşmeden önce ismin yazıldı

Tutulmuşum yüreğinin kıyısına, gök paramparça vahayfa

Şimdi seslenişlerim paçavraya dönmüş

Ay karanlığında geceyi arıyorum içimde

Ah Vahayfa....

ne denli olmuşum bilemezsin

Ellerimde saldığım gülücükleri arıyorum

...ve ben seni özlüyorum!
(Vahayfa= Ortadoğunun masum çocuklarıdır.)