Düşüme Yazdım Seni

Düşüme yazdım seni ey çocuk

İnce harflerle dizdim isminin harflerini

Ne beni sordum ne de seni araladım

Sadece bildim ve hislendim sana

Bağrıma düşen her acıya yutkundum

Çözülmüş şiirimden mısra mısra akıttım

Nağmeleri sıraladım düşlerine bir bir

Mutluluğuma sensizliiği karaladım hep

Doğarken sen vardın benim avuçlarımda

Ölürken sen vardın dudaklarımda

Sen gülürken ben hep ağlıyordum ardında

Sen ağladığında ben yürek parçaladım adına

Şimdi parçalanmış bir coğrafya gibiyim

Her yanım tarumar ve her yanım harabe

Düşlerime kazdım seni kazıdıkça yandım

Selahaddin noksanlığında kaybettim kendimi

Ahmed Yasin yokluğuyla yitik ettik kendimizi

Soğuk geceler içinde sardım seni içime

İniltilerin gecelerime kabus oldu

Ağlayışın ecelimi bir daha yakın kılıyordu

Sen sustukça ben hayrkırarak durdum

Sen haykırdıkça ben bir başka coştum

Sen bir taş attıkça ben mavzer oldum

Ve ey yüreği yaslı çocuk buna inan

Sen öldükçe ben cehennem gibi kaldım