Binbirdelik Derle Getir

Sarı saçlarıma papatyalar neyime?

Sarı kantaron derle

Yolların el deymemiş kıyılarından,

Yağmurlarında islansın,

Demlensin acılarımın en yankılı yerinde.

 

Yıllardır ayarsız tarezide tartılan

Vebalimin kefaretini ödüyorum.

Ne kolaymış

İnsanın bir an kadar yakını

Bir asır kadar uzak sanması.

Ne zormuş

Hocanın yasin ikramına

Can çekişenin şükransız kalması.

Ne qariptir

Cezalının başı ibret taşındayken

Ölümümden utanması.

Ne acıdır  

Dilimizin “sen...” deyip de

Bir cümleni öznesinde kırması.

 

Sarı saçlarıma papatyalar neyime?

Sarı kantaron derle getir ki,

Bir umutdur binbirdelik yürekleri

“Binbirdelik” çiçeğinin sarması.