Kalem Olsam

Akışına bıraktığım çok şeyler oldu

Sıkı tuta bildiyim göz yaşlarımı

Hesaba almadan.

Şimdi saatler

Bir ömür geçiyor umutlarımı.

Eyvallahım var söylüyemem doğrusu

İmtihan misali bir ömüre.

 

Hikayemin en kötü yerindeyim,

Kalem olsam yazırdım elbette yenisini

Eskidenkalma düşlere kapılmadan.

Ne ben fazla inanırdım samimiyete,

Ne bir ayrılık olurdu bu hikayede.

 

Önceden öğretirdim yaşamayı kendime,

En azından göze alırdım

Beyaz gülün siyah gölgesini.

Ciddiye alırdım

İlk defa geldiyim bu hayatı,

En iyi hatiralar el sallardı

Son gidişime.