İsimsiz

''Yaşı genç olan insanlarda kararsızlık, zenginlerde gurur, küstahlarda kibir, güzellerdeyse hor görme vardır. Bütün bunlara sahip insanlardaysa bütün kötülüklerin anası olan aptallık vardır.''
Cervantes

Gel gör/ki;

Umut yüklü trenlerin

Vagonusun…/

Ne gider yosun yüklü akşamlardan başka

Sarı yüzlere basılmış tütün eriği

İnanç tahtaları kırılmış kalbin

Mühürsüz yalanlarıyız

Gelgit mekânlarının

Zeytin karası gözler

Ekmek arası sözler

İsimsiz yazılacak

Bu gençler/

Hoyratça

Kin dilinde…

Beyaz sevilir!

Verandası kanatlı ülkemin

Yoz tutmuş taşlarında

Toprakla sevişen

Ayak parmakları

Umuda açılan

Kapılar gibi

Beyaza açılır

Onurla…

Siyah isyandır;

Ölümdür ayazında gecenin

Bir kuş vurulmuştur gözünden

Olasılıksızdır gidenler

Ardında iz bırakmadan

Kimseye darılmadan

Kırılmadan yüzleri

Boncuk işler bir anne

Evladının beşiğine

Kara gözlü kuzum diye

Olma başkası;

Kırmasınlar ellerini

Kurşun askerlerini

Bu mezar!

Gurursuz zenginlerin

Küstahlı kibirlerin

Güzellikte aptalların

Boğazına düğümlenen

Azabı olacak

Kirli elleri

Çirkin yüzleri

Yapışacak taşlara

Kara gözlüme ise

Ölümsüzdür yazacak

"Tüm dualar isimsizdir/

İsimler ölümsüzdür…"