Beni Yordunuz

Dipsiz kuyular kadar yalnızım a dostlarım

Beni bırakıp uzak diyarlara kaçtınız

Oysa her gün sağımda solumda ne çoktunuz

Birazcık zoru gördünüz nasıl da göçtünüz

Hüzün o vakit çöktü ağır ağır başıma

Kimsesizlik o an soğuk su kattı aşıma

Neler çektim de geldim ben bu orta yaşıma

Yetti artık ya çek git ya da çık karşıma

Gidin hepiniz benden çok ama çok uzağa

Gözlerin erişemeyeceği son durağa

Seslerin asla duyulamayacağı çağa

Bütün hüzünlerim ki toptan kalksın ayağa

Tayfayım bu yokluk gemisinde kimsesi yok

Sayfayım âlemin kitabında imzası yok

Kul köleyim feleğin çemberinde hizası yok

Aşkın tarafında canın kimi kimsesi yok

Yalnızım şimdi kocaman yalnızım sorma

Bir sevdaya ölesi mahkûmum şimdi bilme

Bir güzele meylim o kadar ki merak etme

Ağlamamın sızlamamın bir çaresi olma

Karayım şimdi kalbi kapkarayım kime ne

Tahtı kırığım şimdi tahtı kırık kime ne

Bahtı karayım şimdi bahtı kara kime ne

Yalnızım şimdi hem de çok yalnızım kime ne

Yarayım şimdi üstü kabuk altı yarayım

Gözyaşıyım şimdi üstü kuru altı yaşım

Kanayanım şimdi kalbi içten kanayanım

Yanayım şimdi durmadan aşkına yanayım

Dipsiz kuyular kadar yalnızım a dostlarım

Ne aradınız bu hasrette ne de sordunuz

Beni tek başıma koyup hicrana yordunuz

Suçluymuş gibi sormadan noktayı koydunuz