Mesnevi ( Pervane Sümbüller Getir )

Sermeyin hiç şehre gaflet perdesi,

Dilde yansın şevkle sevdâ gözdesi.

Gelmesin kor mevsiminden güllere,

Zikri dizdir, gönlü meylet çöllere.

Neylerin bağrında tüttür sırları,

Tövbeler ser, serme her gün harları.

Leble sık sık çağlayıp dermânı ör,

Nehre meftun olma hiç, ummânı gör.

Bezme gelsin rintlerin, bülbül dizin,

Susmayın faslımda, mâtemler çözün.

Âlemim yığsın şetâret bağrıma,

Canlarım baksın bugün nur çağrıma.

Aşkı candan şâha kaldır ey közüm,

Perdeler solsun, uyansın can gözüm.

Asra gelsin neşveler, boz hüzzamı,

Çölde gülsün Mecnunun, ser bayramı.

Rahmetin şavkıyla yan deryanda hep,

Örme hüsran, muştular ör hülyanda hep.

Hicre hiç yaslanma, faslın solmasın,

Çağlasın kalp, gönlü şeytan yolmasın.

Minberin yığdırmasın zor kaygılar,

Aşka gel sen, canda bitsin korkular.

İnle sen Pervâne, sümbüller getir,

Zikri yığdır bağda, müşküller bitir.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )