S U N U

SUNU

döneceksin bir gün

ellerinin ateşinde özleme tutsaklık

o öpüşmelerin buğusunda yaz sabahları

avuçlarının tazeliğiyle

karıncalar düşlerine yuva kurarken

sabır ve keder

beklentilerle yontulmuşken

ve kartallar terkederlerken kayalıklarını

suskunluğunda belki AŞK

belki bir sitem

yeniden dinlemek için şairini

döneceksin...

elinde bir armağan

oysa ne bekleyen vardır seni

ne de bir yağmur şiire yağan..

geç kalma

yitirmEk gizlere ölçüdür artık

gölgeler ölümlere uzak gider

geride bıraktığın sadece adındır

anıları karıştırma buna..

beni de sakın!

anlayacaksın sevda en iyi barınaktır

fırtınada, güneşte

ama biliyorum geç kalacaksın..

döneceksin bir gün

göğsünde eylül gülleri

parklarda boş banklar

çimenler sarardı artık

solmuştur yüzü saatlerin

ve ölmüştür şairin bilinmez

ayrılığın pususunda

avcumda gümüş kolye

boynumda iz bırAkmış parmakların

döneceksin

duydukça yitim haberlerini

adına yazılanlarla öleceksin!

MELİKE MELİS/ İstanbul