Çeke Çeke

İnsan yaşarken ders alır

Karanlığı sensiz gördüm

Gölgesinde yatan kalır

Çeke çeke sona erdim

Üşüyorsan seslen bana

Uzakları sardın cana

Gözyaşımı akıtsana

Çeke çeke sona erdim

Ölüm olmayan vedaydı

Cennet kokusu edaydı

Ağlaması tam belaydı

Çeke çeke sona erdim

Evimiz cennete dönsün

Hasretin içimde sönsün

Özlemim ufkuna dinsin

Çeke çeke sona erdim

Gitmiyorsa sensiz binler
Yalnız olan canı dinler
Karanlıkta görülmüyor
Ölen yârim hepten inler

Dost olmazsa solar yanın

Gönüllerde akan kanın

O sevgiyi bensiz tanın

Çeke çeke sona erdim

Bu yüreği ona verdim
Aşkını ben göğe serdim
İçimdeki acıları
Çeke çeke sona erdim

Bahattin Tonbul
13.1.2013