Ruhum Ve Nefsim

Ruhum sordu nefsime

Rahatlık nedir böyle seni mest eden

Beni öldürmekte yeniliği aramayı yok eden

İnsanlar tabuda koyar ardın sıra taşır beni

Nefsim sırıtarak cevap verdi

Rahatlığın tuzağına düşmesinler

senide yalnız bırakmasınlar

Sense bu yarayı saracak ilaç

Onlarsa yarayı görmeyen zavallı

Ruhum,evlerde rahatı pek seversin

Gizemlerini özlemlerini saklayamazsın

Şarkılarını  çığlık suskunluklarında gizleyemezsin

Gökyüzünde dolaşır özlemleri şarkıları suskun çığlıkları

Nefsim iyi dersin lakin

Ateşten sinelere bir şey yapamıyorum

Gönlünde millet aşkı ile lav fışkırır

İnsanların talihini ufkunu yönlendirmeye çalışır

Varsın onu görsünler bana uymasınlar

Ruhum devam etti

Gözleri kör  vicdanları kulakları sağır ettin

Ruhumu karanlığa gömerek insanlığı ölüme hapis ettin

Ruhu ruhumu sürekli anlamsız hafife aldırdın

Varlığımın perde arkasını gizledin

İdrak etmenin gözüne parmağını soktun

Şimdide çıkmış pervasızca cevap verirsin nasihat edersin

Nefsim ise çok iyi söylersin

Kendilerini seninle inşa etsinler çırpınıp durmasınlar

Kendinden ötekilerini şimdikilerin fikirlerini alt üst etmesinler

Ulema dine hizmet edeceğine  ölmüş düşünceler hizmet etmesin

Varsın kendisinde sen olan ruhunun perde arkasını görsün

Rahmanı görsün secde etsin.