Turna Ali

Vefasız sıralarda tükenirken yüreğin

Gözler yalan söylemez kapılara açılır

İnançsız yalanlarda sonlanırken süreğin

Karanfilden saçların ellerime saçılır

İnan çocuk utançtan aklarım karalandı

Gönül kapım kilitli sokaklar yaralandı

Ağlayan mazilerin telinde anacığın

Direngen emeklere dokunuyor saçları

Karalamış bahtını isyanda babacığın

Nasırlı yüzlerinde dolduruyor baçları

Sevgiden pınar çocuk sel olsan akacağım

Sensizlik ırmağını kalbimde yakacağım

Turnanın nefesine bürünse kar gözlerin

Ağlamak haramları yanımda üzülürken

Minicik dillerine mim koyduğun sözlerin

Tanıdık şöleninde canların süzülürken

İnat sana ki oğul özüm sözdür yüzüne

Yarına kalmaz elbet acın közdür güzüne

Bulutlar yağmurlara yaşmağını sunarken

Avurtlarım iklimsiz geleceğe bağlandım

Özgürlük gömlekleri kavgalarda yunarken

Ateşin dumanında kömür oldum dağlandım

Unutmam yarenimsin çocuğumsun balımsın

Kahırlar söküğünü yamalayan halımsın

Ali'msin…