Ey Millet

Gerçek denen yalanı  dört ucundan yak gitsin

Mahşere bırakmadan hepsi kül olup bitsin

Ele ait bu çöpler kara delikte yitsin

Avrupa’dan Asya’ya kendi rüyanla uyan.

Zorlanarak giydiğin pembe kalıbından bık

Mazinde saf sata yok çirkin tabuları yık

Bahçede gezer gibi sonra Everest’e çık

Tufan bile bozamaz çünkü sağlamdır mayan.

Huyları göz dikerler üstündeki pırtına

Sabit kal koparamaz güçlü esse fırtına

Ne maksatla olursa bindirme ha sırtına

Ceddimizi öldüren babanı bunlar soyan.

Karanlıkta gererse çakalın uluması

Dağıtır tızan tızan aslanın soluması

Başımızda her daim Allah’ın koruması

Millet gönlünde büyür taş üstüne taş koyan.

Vatanda hep kardeşiz kovala bu boş kini

Tarihte gafletler çok unutma asla çini

Pişmanlık duyduğunda kucaklar İslam dini

Bas topukla beline ezilsin yılan çiyan.

Zamanın körlüğünde yıkıldı hep direkler

Morg ve mezarlık dolmuş kan ağlıyor yürekler

Gece gündüz ağaçta şu akbabalar bekler

Hatır gönül mahzende bunlardan olmaz sayan.

Bu sabit fikrimizden bir an için geçelim

Yavrumuz var diyerek hakikati seçelim

Ülke geleceğinde birliğe ant içelim

Kütük bile canlanır yeşerir tam kuruyan.

25.08.2013

Ahmet Çelik

Ceyhan