Şahsi Yalnızlıklarım

Ruhunu şeytana satmış herkes diyorlar
Yalan!

Pazarlık aşamasındayız henüz

Bir şeytan alçalıyor

Bir insan...

ŞAHSİ YALNIZLIKLARIM

İhanetin adına ''tercih'' diyorsun
Ve ekliyorsun utanmadan
''Beni haketmedin''

Ben senin için sözlü bir sınavdım oysa
Halbu ki sen sadece yazılıya çalışmışsın

Platonik bir ayrılık yaşıyoruz
Sen beni terk ettiğini sanıyorsun

Benim ise bana geldiğinden dahi haberim olmadı
Gıcırdayan bir bisiklete minnettar
Herhangi bir çocuğun,
Yollara sahip çıktığı kadar benimdin sadece

Kalbim benim bedenime biçilmiş felketimdir zaten
Damarlarım fay hatları
Ki zaten yalnızlığın gözünü seveyim
O da terkeder
Bir yağmurun hatrı kaldı
Benim ise onda gözlerim

Mevsimler?
Umurumda değil
Soğuk veya sıcağın hükmü hissedene
Ben şimdi akıtacak bir damla kana muhtacım
Başkasının sorduğu soruya cevap verecek bir dile

Seninle sınadım kendimi
Kaybettik!

Bir şehri deniz seviyesinin dibine soktun
Sensizlik ve ölüm arasında hiçbir coğrafi değer farkı bırakmadan
Hayallerimi kaç ölçek küçülttüğünü anlıyor musun?
Yazdığım her şiirin altına korsan imzanı atacak kadar kişilik/sizim
Okundukça an/lam kaybına uğruyorum
Ki zaten bütün korkum;
Bana herhangi bir gün muamelesi yapmandı

Senin doğrularına mı?
Kendi hayallerime mi?
Yoksa hayatın gerçeklerine mi inanmalıyım şimdi?

Aşk dediğin bir sınıf mücadelesi değil de artık ne?