Edebiyat ve Kültür Platformu
Şahsi Yalnızlıklarım 16
Alın yazına şiir okumasını tavsiye et
Bereketliydi ayakların
Öyle bir gittin ki
Üzerime inmeyen gazap kalmadı yeryüzünde
Seni unutabilmek için
Bir cesede ihtiyacım var
Halen muazzam bir acı
Makbul bir sonsun benim için
Buna hakkım olduğuna inanıyorum!
Sigara ve çay altı
Günde üç öğün yalnızlık aldım durmadan
Sessizlikten tıkanan kulaklarıma serseri şarkılar sıkıp
Bol miktarda radyo cızıltıları yuttum
Sensizliğe insan süsü verdim
Ve göz kaybından teslim ettim kalbimi
Dublaj hatası yok
Sesi ve mimikleri yerli yerinde bir ayrılık
Aşka çıplak gözlerle bakanların dünyasında ölmek yerine
Üzerine giyindiğin sevdamdan utandın
Ki zaten, kim iki gözüyle birden sadık kalabilmiş?
Hatırlıyorum da bir zamanlar
Ne güzel aşk taklidi yapardın
Kalbinden yıldızlar sarkardı gökyüzüne sanki
Ay geceyi
Güneş sabahı dilerdi senden
Öyleki;
Sen yokken bulutlanır gelmeni beklerdi yağmur
Seni anlayamazsam bile, dinlerdim
Bu kadar geveze değildim o zamanlar
Çöpçülerden önce uyanır
Kederli insanlardan sonra yatardım
İnsan mutluyken kir göstermez
Yüzünde aptallara özgü, tuhaf bir gülümseme ile dolaşır
Oltanın ucundaki solucanı rızkı zanneden balıktan farksızdır
Mavinin bütün tonlarında çırpınır durur
Gökkuşağına dahil olmak isteyen alternatif bir renk
En kötü ihtimalle eski bir türkü olmaya çalışır
Şiirin bu yerinde seni özlemle anıyorum
Ölümden önce inandığım tek dünyaydın sen
Mutluluk, umut nedir?
Ne işe yararlar?
Bilmiyorum şimdi
Düşünüyorum da;
Resim defterine, ikimizi yan yana çizmeyecek bir çocuk
Acı buradan başlıyor aslında
Acı geçmişten değil
Gelecekten yaklaşıyor
Yanlışım varsa, gel düzelt beni
Eskidi fotoğrafların avuçlarımda
Yenisini bırakır gidersin en fazla
Birde;
Sesini duyamıyorum ne zamandır
Merak ediyorum,iyi mi acaba?
Bereketliydi ayakların
Öyle bir gittin ki
Üzerime inmeyen gazap kalmadı yeryüzünde
Seni unutabilmek için
Bir cesede ihtiyacım var
Halen muazzam bir acı
Makbul bir sonsun benim için
Buna hakkım olduğuna inanıyorum!
Sigara ve çay altı
Günde üç öğün yalnızlık aldım durmadan
Sessizlikten tıkanan kulaklarıma serseri şarkılar sıkıp
Bol miktarda radyo cızıltıları yuttum
Sensizliğe insan süsü verdim
Ve göz kaybından teslim ettim kalbimi
Dublaj hatası yok
Sesi ve mimikleri yerli yerinde bir ayrılık
Aşka çıplak gözlerle bakanların dünyasında ölmek yerine
Üzerine giyindiğin sevdamdan utandın
Ki zaten, kim iki gözüyle birden sadık kalabilmiş?
Hatırlıyorum da bir zamanlar
Ne güzel aşk taklidi yapardın
Kalbinden yıldızlar sarkardı gökyüzüne sanki
Ay geceyi
Güneş sabahı dilerdi senden
Öyleki;
Sen yokken bulutlanır gelmeni beklerdi yağmur
Seni anlayamazsam bile, dinlerdim
Bu kadar geveze değildim o zamanlar
Çöpçülerden önce uyanır
Kederli insanlardan sonra yatardım
İnsan mutluyken kir göstermez
Yüzünde aptallara özgü, tuhaf bir gülümseme ile dolaşır
Oltanın ucundaki solucanı rızkı zanneden balıktan farksızdır
Mavinin bütün tonlarında çırpınır durur
Gökkuşağına dahil olmak isteyen alternatif bir renk
En kötü ihtimalle eski bir türkü olmaya çalışır
Şiirin bu yerinde seni özlemle anıyorum
Ölümden önce inandığım tek dünyaydın sen
Mutluluk, umut nedir?
Ne işe yararlar?
Bilmiyorum şimdi
Düşünüyorum da;
Resim defterine, ikimizi yan yana çizmeyecek bir çocuk
Acı buradan başlıyor aslında
Acı geçmişten değil
Gelecekten yaklaşıyor
Yanlışım varsa, gel düzelt beni
Eskidi fotoğrafların avuçlarımda
Yenisini bırakır gidersin en fazla
Birde;
Sesini duyamıyorum ne zamandır
Merak ediyorum,iyi mi acaba?
Şahsi Yalnızlıklarım 16 başlıklı yazı Ali Koç tarafından
13.01.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.