Vuslata Çevirmeli, Sevda Denen O Düşü

Kalmadıysa sevginin hiç bir hükmü gönülde
Sonbahar gibi hayat, hüzünler kalır elde.
Ne etsen çare yok ki, vefa olmayan yerde
Duyulmaz hıçkırıklar, inler lâl olmuş dilde
Bülbül biçare kalır, nazar yok ise gülde


Yağan yağmur ardından, yedi renge ermeli
Yar yoluna dünyanın, güllerini sermeli
Nerde kaçan bakışlar, o ahu gözler nerde?
Sevdalının yoluna, tüm ömrünü vermeli
Sevgi ilmikleriyle, sevdaları örmeli


Aşıklar teker, teker, düşerken yaprak gibi
Sineler can vermeli, canlara toprak gibi
Başlar dimdik olmalı, sevda var ise serde
Sevgi yemini ile, kurulan oymak gibi
Yücede açsın aşklar, eldeki bayrak gibi


Sinede büyütmeli, aşk denen o ateşi
Yudum, yudum içmeli, gönül bulduysa eşi
Canların arasına, koymamalı bir perde
Beraberce tutmalı, avucunda güneşi
Vuslata çevirmeli, sevda denen o düşü.