Ben Salkım Söğüt

Tarihlerin kayıt tutmadığı bir anda

İçimden kopan muallak bir zamanda

Saçlarımı suya ısladım, tutsun diye başımı

Ayaklarım toprakta yalnız o çeker naaşımı

Bir zamandı, Nazım omzuma yaslandı

Yahya ile Rakofça’yı çok gezdik

Akif’in bıçağı ağzımda paslandı

Cahit’in gideceğini çok önceden sezdik

Her sevdaya tanığım içinizden geçen

Muhakkak geldiniz, ağladınız yanımda

Bahtiyar oldu bana yüreğini açan

Şimdi sizlerden bir parça var kanımda

“Başın, ne çok dumanlı!” demişti şairimin biri

Şimdi onunla satırları sayıklıyorum

Sevdaya dahil olan ayrılığın piri

Ben Salkım Söğüt, köklerimi ayıklıyorum