İman: Suda

Süzülüyor her şey, yerden göğe akış,

Sular örüyor ruhuma köpükten kabza, nakış nakış.

Dönen her damlayla yıkanıyor yürekler,

Yükseldikçe dönüyor yakınlaşıp ıraklar.

Su nefes alır mı, yosun ağlar, balık güler mi?

Ya da, hepsi hayallerimin ürünü öyküler mi?

Serviler baş eğmiş sulara ağlıyor.

Hangi düğümdür bilinmez kimi kime bağlıyor.

Su çırpınır, durmaz, ruhu doludur.

Her nefeste zikreder, bil ki Allah yoludur.

İman gerek suya, toprağa, en çok da beşere,

Heyhat, git gide yaklaşıyoruz son dakika mahşere.