Ayyuka Çıktı Yokluğun

Söküp çıkardım seni yerleştirdiğim en sıcak yerimden
Bıraktığın boşlukta büyüler bozuldu
Can yandıkça anlaşılıyor yokluğun
Acıyla doldurup kapattım yaraların üstünü
Soğuttukça dondu kan izlerim

Öğrendim; her yokuşa yürek sesiyle çıkılmıyor
Masumluğumuz yetmedi yakarışlara
Ritimleri ezberledim titrekliğimde
Yakışmıyor ürkeklik benliğime

Ateş gömleğimi sıyırdım üzerimden
Emanet ruh giydim tenim içine
Dişlerimi bileyliyorum
Sessiz kinler besliyorum
Nefreti hiç sevmezdim ya neyse
Bu korkusuz cesaretim gidişlerden hediye

Akıllandım ; Geçmişi dövmüyorum anılarda
Toz dumanlara yelken açıyorum feryatsız
Zamansız ayrılıklar şehrindeyiz
Manşetlerde gün konusu ; kimsesizliğimiz
Dokunsalar hüzün akacak damarlarımızdan
Esmer geceler yorgun, bitap savaşçı
Yokluğunu hissediyorum avuçlarım kapalı
Yosun tutuyor gözlerim sensiz kalalalı
Ayyuka çıktı yokluğun
Çıplak kaldı gülüşlerim

Nazlı TOLUN