Güneş Ben Ve Çocuklar

bu gece tüm sancılara
perde çekebilirim anne
hiç olmadığım kadar güçlüyüm
saçlarımın uçlarından
bir tutam kestik
sen
sen avucun kadar bil
yere düştü kestane sarısı
sadece
biraz çapak gözlerimin kenarı
gözlerimin kenarından öpse anne
düşer bir sabah sessiz sedasız
çapağı
yastığımın üstüne
büyürken gözbebeklerim
birazı öksüz birazı yetim
birazı okumuş
birazı yazmış
birazı bir cümlede asılı kalmış
...

yalnız beni bilecekler anne
göğsümden binlerce çocuğum
büyürken sütlerimden
birinin ayakları
çok üşümüş
avuçlarımda
bir gün yürümüş bir gün koşmuş
düşlerimde
düşüm düşlere dalmış
düşün anne
benim kollarımda çiçek açmış
öbek öbek
sarılı pembeli
bir çocuğun boynuna dolanmış
gözlerimdeki çapak akmış
bir günün ertesi
güneşe çelme takmış
benim çocuklarım
önüme düşmüş
düşün artık anne
güneş
güneş bir gün bana doğmuş