Kalbimin Ruhşanı

       KALBİMiN RUHŞANI 

Senin gözlerin beni kızgın kor ateşlerden
Alır ab-ı hayatta serin kırlara atar
Bazen rüzgar olurda çalar har ateşlerden
Ummanlarda ebedi derin yerlere atar

Parlamaz ay yıldızlar  sanki bir garip suh-ra
Cezbeder bakışların gelsin neşe-i uhrâ
Leyla'nın  arandığı yer değilmiydi Sahra
Mecnunu alan rüzgar beni sırlara atar

Arşena'da Ferhat'ın kırdığı taşı oldum
Aşıklar sofrasından kovulan kişi oldum
Acı ve hüzünlerin nikahlı eşi oldum
Bana doğmayan güneş yarın surlara atar

Ey benim şehla gözlüm vallahi günahım yok
Gözyaşı dalgalarım vurur ama ahım yok
Gönlümü dindirecek senden başka şahım yok
Ey kalbimin ruhşanı gönlüm pirlere atar 

Suh(duvar)
Ab-ı hayat (
Ruhşan( büyük ulu ulvi)
Uhrâ ( değişik bir başka)
E-bed (sonsuzluk)
Şehla( koyu kahve rengi göz)
Harun Yıldırım