Işıksız Gölgeler..

sen güzeldin

ve ben kimsesiz

sayfalarca şiirler biriktirdim sana

sadece sana...

aynı oda'da

aynı renkler içinde buldum seni

mavi...

ki ben terli bir yazdan dönüyordum,

sildim/

ışıksız gölgeler içindeki dileğimi

kirlenmiş bir son/bahar kadar

belirginken üstelik...

boş kaldı yazılmamış sayfalar/ım

çizilmemiş Atlaslar keşfetmeye benzer bu

yarım harfler ve yarım uçurumlar....

dokun sırtına

eğer yapabilirsen....

ve çek içine parmak uçlarını/kokla

gülüm/se..

şşşşş tamam

biliyorum

mızıkçı ve küskün

iç savaşa benziyor yüzüm....

ölülerim ve ölüleriyle

murabba/

ve kalan sağlarım....

BİR pişman

refleks

silik bir ANı kadar şimdi...

unut/malıyım hepsini

en hüzünlü mezarlığım

kasık ağrılarım değil sanki (?)

kendini izliyorsun biliyorum

kendim gibi

omuzlarından aşağısını

(ellerin/ellerim)

ve esirge beni/

beni bağışla...

yenemiyorum/

eksik susmalarımda

eksik kalan heveslerimi...

tabirsiz rüyalarımdan uyanıyorum

bu yüzden/terli

adı sana benziyor/bazen.

bazen bir renk kadar sıcak

bazen kekre/

yutkunamadığım bir tat kadar...

seni hissettiğim bir yerdeyim

biliyorsun bunu

ruhumun ete ve kemiğe büründüğü....

özür dilerim/çokça...

delik deşik bu yüzden

bebekleri gözlerimin

inanmıyorsan bir daha b-ak

şayet dayanabilirse parmak uçların...

öyle ya

yol yürümek öğretir

ve değişir bir yol böyle...

kan yürür sıcak

ve damarların genişler

sonra açılır kefenlenmemiş gözlerin...

hayır/

sustur içini bile

(içini yerim dedim de kırıldı yüzüm)

sen ve ben ışıksız gölgelerdik

eteklerinde dağlarımızın

toz gibi dağılan

ve yakan

bazen buz gibi...

beni al

beni tut

ve kavra/ıslat avuçlarında terinle

sürt saçlarına

bir meltem başka ne işe yarar/serin...

al beni/

ve çek

içine/derinlerine

çıkar kuyularımdan/kuytularımdan

tabiri yapılmamış bir kelime

kalmasın diye şiirlerinde....

al beni/

ve saçmala/sınırsızca

olmadık kaza gibi

anlat neden sevdiğini

ki sesim/nefesim

tenine çarpıp kırılır nasılsa...

(...)