Bu Bayram Hüzünlerden Halkalı Çocukluğum

"Değmesin ellerine yaş/

Gözlerin hüzün kokmaz

Ağaçlar sonbaharda tellenir

Akide şekerlerine…"

Kapı aralıkları boş

Ardında boyalı veranda

Bir gülüşün hatırı kaldı

Bizle dolan resimlerde

Sevgi kocaman içi boş çukur

Ağlar yalnızlığın söz konçertosu

Çocuk değilim ama kemiklerim cam

Ellerim yetmez bir kavurma yahniye

Sözlerim ulaşmaz torunlara/

Onlar/ki çoktan unuttu

El öpmeleri/

Kuzine önü

Kahveleri

Unuttular

Yoktular…

Sevmek;

Yalana dolanmış yılan

En kutsal zamanlarda

Gemiyi terk etmek

Dili keskin farelerle

Sohbettir yalnızlık

Çukura gömülü bakışların

Gülümsemesi uğruna/

Ayaz bir ömrü hiçe saymak

Aymaktır yalnızlık bazen

Kanaviçe mendillerde

Bir tutam şeker

Ya da yüzü tura

Harçlıkların hiçliğinde

Yüze oturan gülümseme

Saygıdır hayat!

Bayat söz yollarında

Unutulmak/

Çürüğe ayrılmak

Boyası balık kokusu

Gözleri beklemede

Bir kayığın son demi

Çile doldurmak

Tekir kedinin soluğunda

Gün soldurmaktır hayat

Ölüme dikilen ucuz yollu

Beyaz patiskadır hayat

Onunla dolar gülücükler

Giderken sonsuzluğa…