Karanlık Geceler...

Tan doğarken tükettim kalan son umudumu

Udumun nağmeleri hüzzâma esir şimdi.

"Kimdi? "diye sormayın, bozan, ağız tadımı

Feryâdımdan anlayın; âşikâr her sır şimdi.

Kararıyor her taraf; sabahı yok gecemin

Mecnûn'um çölde gezen, el bende ar arıyor.

Mevsimler kışa yazdı; donu var her hecemin

Hicrân nedir bilmeyen sinemde kar arıyor.

Acımaz zannediyor, aşk oduna düşmeyen

Yangın yeri yüreğim; dinmek bilmiyor ayaz.

Aşk iksir deseler de kâbusa dönüşmeyen

"Ah" edip inler miydim olsa idi acım az?

Bir zamanlar gül kokan otağ iken, sarayken

Yıkıldı, harâb oldu; gönlüm artık bir enkaz.

Bahtıma doğan güneş, gecelerime ayken

Ecelim olan Ey Yâr! Mezarımı da sen kaz!

Mecit AKTÜRK